جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر ( People's Democratic Republic of Algeria ) کشوری است واقع در شمال آفریقا ، شرق مراکش و صحرای غربی ، شمال مالی ، موریتانی و نیجر و غرب لیبی و تونس و در حاشیه دریای مدیترانه در شمال . پایتخت الجزایر ، شهر الجزیره ( Algiers ) با حدود 1 میلیون و 800 هزار نفر می باشد . مساحت الجزایر 2 میلیون و 381 هزار و 740 کیلومتر مربع و جمعیت آن 33 میلیون و 770 هزار نفر است . از مهمترین شهرهای الجزایر می توان به وهران 700 هزار نفر ، قسنطینه 465 هزار نفر ، عنابه 350 هزار نفر ، باطنه 245 هزار نفر و سطیف 215 هزار نفر اشاره کرد . الجزایر دارای آب و هوایی مدیترانه ای در شمال و گرم و خشک در مرکز و جنوب است ، 85 % از خاک الجزایر را صحرای بزرگ آفریقا دربرگرفته است . " سیروکو " ( Sirocco ) نام بادی است داغ و همراه با گرد و خاک که به ویژه در تابستان ها در مناطق کویری و خشک الجزایر می وزد . بلندترین نقطه الجزایر ، قله تهات ( Tahat ) نام دارد که به 3003 متر ارتفاع در جنوب الجزایر واقع شده است . کاوش های باستان شناسی از وجود تمدن انسانی در منطقه الجزایر در 500 هزار تا 700 هزار سال پیش خبر می دهند . فینقی ها اولین بار در 2 هزار سال پیش از میلاد در شمال الجزایر و سواحل دریای مدیترانه سکنی گزیدند . پس از آن الجزایر به عنوان مستعمره امپراطوری روم درآمد . پس از جنگ های پونیک در 145 پس از میلاد توسط واندال ها در 440 میلادی فتح شد ، مدتی نیز عرضه تاخت و تاز بین قبایل بربر بود . الجزایر در حدود 650 میلادی توسط اعراب مسلمان تصرف شد ، پس از آن بیشتر مردم و همچنین بربرهای بومی نیز به اسلام گرویدند . الجزایر در سال 1536 تحت کنترل امپراطوری عثمانی درآمد . طی قرون 16 تا 19 و حدود سه قرن آبهای ساحلی الجزایر و دریای مدیترانه به واسطه دزدان دریایی بربر ناامن بود . در سال 1830 الجزایر به اشغال فرانسوی ها درآمد و در سال 1848 به عنوان قسمتی از قلمرو فرانسه شناخته شد . جنبش های استقلال طلبانه الجزایر شورش هایی را بین سالهای 1954 و 1955 موجب شد که رفته رفته به یک جنگ همه جانبه تبدیل گشت . رئیس جمهور فرانسه شارل دو گل ( Charles de Gaulle ) به ناچار مجبور به برگزاری مذاکرات صلح شد ، سرانجام در روز 5 جولای 1962 الجزایر رسماً از فرانسه اعلان استقلال کرد . در اکتبر 1963 احمد بن بلا ( Ahmed Ben Bella ) به عنوان اولین رئیس جمهور الجزایر انتخاب شد ، حکومت او چندان دوامی نداشت ، دولت بلا در 19 ژوئن 1965 توسط سرهنگ هواری بومدین ( Col. Houari Boumedienne ) طی یک کودتا سرنگون شد ، بومدین با تعلیق قانون اساسی خواستار برقراری ثبات اقتصادی در کشور شد . پس از مرگ بومدین در سال 1978 ، سرهنگ شادلی بن جدید ( Chadli Bendjedid ) جایگزی او شد . در سال 1980 بربرها پس از آن سر به شورش گذاشتند که زبان عربی تنها زبان رسمی کشور نام گرفت . طی دهه 80 و پس از سقوط شدید بهای نفت ، الجزایر گرفتار یک رکود اقتصادی بی سابقه شد .
اولین انتخابات پارلمانی :
جبهه رستگاری بنیادگرایی اسلامی ( Front Islamique du Salut ) یا " FIS " با کسب اکثریت قاطع آرا پیروز اولین انتخابات پارلمانی الجزایر در دسامبر 1991 شد . ارتش به منظور خنثی کردن نتایج انتخابات ، انتخابات عمومی را لغو نمود ، همین واقعه الجزایر را به یک جنگ خونین داخلی کشاند . در ژانویه 1992 بیش از 100 هزار نفر توسط تروریست های اسلام گرا کشته شدند ، جنگ داخلی اعلام نشده و وحشیانه در بین سالهای 1997 و 1998 به بیشترین شدت خود رسید ، مسلمانان افراط گرا تمرکز خود را بر روی اهدافی مانند مقامات دولتی ، روشنفکران و روزنامه نگاران قرار دادند ، سپس با رها کردن این اهداف ، روستاییان بی دفاع را را مورد حمله قرار دادند . پس از این وقایع ناتوانی دولت در کنترل اوضاع و مقابله با تروریست ها به اثبات رسید . در همین بحبوحه در 28 آوریل 1999 ، عبدالعزیز بوتفیقه ( Abdelaziz Boutefika ) به عنوان رئیس جمهور الجزایر انتخاب شد . روی کار آمدن بوتفیقه به هیچ وجه نوید صلح و بهبود اقتصادی را برای این کشور جنگ زده نمی داد و الجزایر همچنان در تحت حکومت یک دیکتاتوری نظامی باقی ماند . در سال 2001 خشونت ها مجدداً بالا گرفت .
تلاش برای اصلاحات :
در انتخابات 8 آوریل 2004 الجزایر ، بوتفیقه بار دیگر به کسب 85 % آراء در انتخابات پیروز شد ، رقبای او در انتخابات علی بن فلیس و عبدالله جاب الله هرکدام 6 % و 5 % آراء را کسب نمودند . بدین ترتیب بوتفیقه بک دوره چهار ساله دیگر نیز رئیس جمهور الجزایر باقی ماند . دوره دوم ریاست جمهوری بوتفیقه که با شعار آشتی ملی همراه بود به نظر می رسید اندکی اقتصاد بحران زده الجزایر را سامان داده ، اما الجزایر همچنان با رشد افسار گسیخته بیکاری مواجه بود . در اکتبر 2005 یک رفراندوم بحث انگیز به ضمانت بوتفیقه رئیس جمهور ، به نام فرمان صلح و آشتی ملی برگزار شد که به موجب آن تمام عوامل جنگ های خونین داخلی الجزایر مورد عفو قرار گرفتند .
تلاش های آشتی جویانه با حملات تروریستی تازه خنثی شد :
در آوریل 2007 حدود 35 نفر بر اثر حمله انتحاری به یک ساختمان دولتی در الجزیره و یک ایستگاه پلیس در حومه پایتخت کشته و صدها تن دیگر زخمی شدند ، سازمان تروریستی القاعده شاخه مغرب این گروه مسئولیت انفجار را برعهده گرفت . ماه دسامبر 2007 نیز شاهد دو انفجار مرگبار در الجزایر بود ، طی دو حمله انتحاری در نزدیکی دفتر سازمان ملل و یک ساختمان دولتی دیگر در الجزیره دست کم 60 تن کشته شدند ، این دو انفجار به فاصله چند دقیقه از یکدیگر صورت گرفتند . این انفجار بدترین و مرگبارترین حمله طی ده سال گذشته بود . در 23 ژوئن 2008 بوتفیقه ، نخست وزیر عبدالعزیز بالخادم ( Abdelaziz Belkhadem ) را از کار برکنار و احمد اویحیی ( Ahmed Ouyahia ) را برای دومین بار به سمت نخست وزیری الجزایر منصوب کرد . انفجار دیگری در آگوست 2008 در الجزایر به وقوع پیوست ، جایی که یک بمبگذار انتحاری ، اتوموبیل پر از مواد منفجره خود را به یک آکادمی پلیس در منطقه ایسرس در شمال الجزیره کوبید ، در این حمله انتحاری بیش از 43 نفر کشته شدند . روز بعد نیز دو اتومبیل بمبگذاری شده در دو منطقه پایتخت به طور همزمان ، یکی در کنار یک فرماندهی نظامی و دیگری حوالی یک هتل منفجر گردید و شماری کشته برجای نهاد . هیچ گروهی مسئولیت این رشته حملات را بر عهده نگرفت ولی مقامات الجزایری اعلام کردند سازمان تروریستی القاعده در مغرب اسلامی در این حملات دست داشته است .
* آیا می دانستید الجزایر پس از سودان دومین کشور آفریقایی از لحاظ وسعت است ؟
کشور الجزایر مشتمل بر ۴۸ استان می باشد :
1 - ادرار ( Adrar )
2 - عین دفلا ( Ain Defla )
3 - عین تموشنت ( Ain Temouchent )
4 - الجزیره ( Alger )
5 - عنابه ( Annaba )
6 - بطنه ( Batna )
7 - بشار ( Bechar )
8 - بیجایا ( Bejaia )
9 - بسکره ( Biskra )
10 - بلیده ( Blida )
11 - برج بو عرریج ( Bordj Bou Arreridj )
12 - بعیره ( Bouira )
13 - بومردس ( Boumerdes )
14 - شلف ( Chlef )
15 - قسنطینه ( Constantine )
16 - جلیفه ( Djelfa )
17 - البیاض ( El Bayadh )
18 - العود ( El Oued )
19 - الطرف ( El Tarf )
20 - قردیه ( Ghardaia )
21 - گوئلما ( Guelma )
22 - ایلیزی ( Illizi )
23 - جیجل ( Jijel )
24 - خنشلا ( Khenchela )
25 - لاغوات ( Laghouat )
26 - مسکره ( Mascara )
27 - مدیه ( Medea )
28 - میله ( Mila )
29 - مستغانم ( Mostaganem )
30 - مسیله ( M'Sila )
31 - نعما ( Naama )
32 - اوران ( Oran )
33 - اورگلا ( Ouargla )
34 - ام البواقی ( Oum el Bouaghi )
35 - رلیزان ( Relizane )
36 - صیدا ( Saida )
37 - سطیف ( Setif )
38 - سیدی بالعباس ( Sidi Bel Abbes )
39 - سکیکده ( Skikda )
40 - سوق اهرس ( Souk Ahras )
41 - تمنغاست ( Tamanghasset )
42 - تبسه ( Tebessa )
43 - تیارت ( Tiaret )
44 - تندوف ( Tindouf )
45 - تپزه ( Tipaza )
46 - تسمسیلت ( Tissemsilt )
47 - تیزی اوزو ( Tizi Ouzou )
48 - تلمسن ( Tlemcen )

نوشته شده توسط مهدی رایگانی در پنجشنبه 13 مرداد 1390 و ساعت 03:53 بعد از ظهر